Bir damla sevdanın adıdır Gözyaşı

Nefes almaya başladığında nerede sonlanacağını bilmediği bir yolculuğa çıkmıştır çoktan

Sahibininyüreğini yansıtan aynada hayatın bıraktığı izlerden süzülür usul usul

Eğer dayanabilmişse benliğini kavuran hasrete,buharlaşıp uçmamışsa bütün umutlarıyla

beraber gökyüzüne,artık vuslat zamanıdır,sevda dertlisiyle yürekle kucaklaşır

Yürek,gurbetteki yolcusunu yıllardır bekleyen hancı gibidir

Gözyaşına sinesini dostça açar,bilir dermanının yalnızca onda olduğunu

Bütün kuytularına en kalın zincirlerle demir atmış sevdanın ağır yüklerini üzerinden atmak

istiyordur artık

''Bu zincirlerin anahtarı sensin,kurtar beni''der gözyaşına

Gözyaşı,yolculuğunun anlamını keşfetmenin verdiği güçle her limanını bildiği bir okyanusu

dolaşan denizci edasıyla zincirleri açmaya başlar

Hasreti serbest bırakır önce,bütün özlemler kaybolur

Ardından tutkuya koşar,aşkın belini büker

Sıra son zincirdedir

Sevdanın ilk zinciri olan Aşka endişeyle yaklaşır gözyaşı

O kadar derine yerleşmiştir ki aşk,zincirin kopması yüreğin ölümü demektir

Birden ürperir ''Ölüm mü,sevda mı?''diye sorar yüreğe

Yürek son kez cesurca seslenir gözyaşına

''Dünyanın adı yalan,sevdam gerçek olmuş ne çıkar?''