Hoşgeldin Ziyaretçi, Giriş Yap yada Hemen Bize Katıl
CANLI SOHBET | EKLE
| DİL:
 
FORUM
Yeni Mesajlar | Konularım | Profildeki Forumlar | Kullanıcı Ayarları | Takip Ettiklerim
Yanıt Yolla
Kim değişimden,Kim statükodan yana işte gerçekler.
Toplam Görüntülenme: 691 - Toplam Yanıtlar: 3
Oct 23 2011, 1:17 pm - yazan DELIOGLAN_07

Özel Mesaj


Sınırsız mesaj, Özel mesaj, Anasayfada Vip sıralar'da
çıkmak,Özellik'li bir profil için aşağıdaki linki tıklayın.

ücretsiz Download Alexa Toolbar Nowyükleyin.

TurkSpace Site Yöneticisi
    

 

 

Oct 23 2011, 3:58 pm - Yanıtlayan: Benim

Özel Mesaj

TAKIM ELBİSELİ KRAVATLI İSLAMCILAR


SMOKİN VE PAPYONA NEDEN KARŞI?

CUMHURBAŞKANI BİR TABUYU DAHA KRALİÇE İLE YIKACAK

 



Soner Yalçın'ın kaleminden!

07.09.2008 00:00



 

Cumhurbaşkanı Gül hayatında ilk smokini ne zaman giydi? Başbakan Erdoğan neden hiç papyon takmıyor? Kravatı ilk kullanan padişah hangisiydi? İslamcı çevreler kravatı hala “medeniyet yuları” olarak mı görüyor? Kravat takmayan Ahmedinejad, Katolik İspanya’nın resmi üniformasını giydiğini biliyor mu?

Kravat ile papyon arasında ne fark var? Gelin kısa bir medeniyet yolculuğuna çıkalım…
 

Bizim www.odatv.com adlı bir internet sitemiz var.

Gazeteci arkadaşımız Ahmet Erhan Çelik sitede ilginç bir saptamada bulundu:

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül yaşamında ilk kez; 14 Mayıs 2008’de, İngiltere Kraliçisi II. Elizabeth’in onuruna Çankaya Köşkü’nde verilen yemekte papyon taktı.

Kurumların protokol kuralları vardır ve bunlara uyulması saygının bir sonucudur. Cumhurbaşkanı Gül doğru yapmıştır.

Genelkurmay’ın 30 Ağustos’ta Gazi Orduevi’nde verdiği resepsiyonun da protokol kuralları vardı. Koyu renk, smokin, papyon vs.

Çoğu kişi papyonu sevmiyor ülkemizde. Giymemek için elinden geleni yapıyor. Kişisel tercihtir. Ancak kişinin gideceği yere ve zamana göre giyinmesi adab-ı muaşeret gereğidir.

Kraliçe II. Elizabeth için papyon takan Cumhurbaşkanı Gül’ün, zafer bayramında da protokola uyması beklenirdi. Yapmadı. Niye?

Yapmaması konusunda, “eşleri türbanlı olduğu için davet edilmeyen AKP’liler protesto için papyon takmıyorlar” gibi yorumlar duyuyorum. Sanmıyorum.

Ancak bu papyon meselesinden yararlanıp kafamdaki bir soruyu sizinle paylaşmak istiyorum…

 

PAPYONLU ERBAKAN

 

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül ve Başbakan Recep Tayyip Erdoğan kravat takıyorlar. Papyondan nefret ediyorlar.

Bu durum sadece onlara özgü değil; AKP ve Milli Görüş çizgisinde olan İslamcılar papyonu sevmiyor.

Hatırlayınız Necmettin Erbakan renkli, desenli, parlak kravatlar takardı. Ama Erbakan düğünü dışında hiçbir gün papyon takmadı.

Peki niye? Sonra ki yıllarda neler yaşandı; kravata alışanlar papyona niye karşı oldu?

Mesele modernleşme ile hesaplaşma ise, kravat niye takıyorlar?

Hadi kravatı zamanla benimsediler. Niye papyona nefret ediyor; bir gece olsun takmıyorlar?

Dünün İslamcı aydınları; Mehmet Ali Ayni, İsmail Hakkı İzmirli, Ziyaeddin Fahri Fındıkoğlu, Ahmet Avni Konuk, Sühely Ünver, Hasan Reşad Sığındım, İsmet Binark vb İslamcı aydınlar papyon severdi.

Rıfai Şeyhi Kenan Rıfai papyon takardı.

Sonra ne oldu?

 

OTUZ YIL SAVAŞLARI

 

İslamcılar’ın kravat-papyon konusunda kafa karışıklığı yaşadığını söyleyebiliriz.

Bunu ortaya çıkarmak için, “Avrupa’nın iç savaşı” diyeceğimiz Otuz Yıl Savaşları’na (1618-1648) kadar gitmemiz gerekiyor

Çünkü:

Katolik ve Protestanlar arasındaki bu savaş kravatın yaygınlaşmasına neden oldu. 1635’te savaşa para karşılığı katılan Hırvat askerlerin üniformalarında, bütün boynu sardıktan sonra aşağıya doğru sarkan püskülleri vardı.

Hırvat askerler Fransa’ya geldiklerinde bu boyunbağları çok beğenildi.

Fransa Kralı XIV. Louis süslenmeye pek meraklıydı. Kravatı çok sevmesi bu aksesuarı krallığının simgesi haline getirdi.

Ve kravat Fransız aristokratları arasında da moda oldu. Ve yeni bir sözcük doğdu: Cravate!

Fransızca bir sözcük olursa doğal olarak yıllardır “Fransızca-Türkçe Sözlük” yazımıyla uğraşan Gazeteci Doğan Yurdakul’u aramak elzem oldu.

Bugün giydiğimiz kıyafetlerin çoğunun adı Fransızcadan gelmekteydi çünkü.

Örneğin; cravate (dş.): boyun bağı, kravat; eskiden Hırvat atlılarının boyunlarına bağladıkları fular…

 

Kimi araştırmacılar, kravatın Fransızca’da Hırvat kelimesinin “Croater” olarak söylenmesinden ileri geldiğini söyleseler de, buna kimseler pek itibar etmiyor. Neyse bizim konumuz sözcüğün kökeni değil. Devam edelim:

Kravat Hırvatistan’da doğdu, Fransa gelişti ama onu dünyaya tanıtan İngilizler oldu. Sanayi devrimiyle birlikte İngilizler kravatı, modern erkek giysisinin en önemli aksesuarı haline getirdi.

Kravat zamanla toplumsal hayatın içine iyice nüfuz etti. Beyaz kravatı muhafazakar, siyah kravatı liberaller ve kırmızı kravatı devrimciler taktı.

19. yüzyılda Fransız  yazar George Sand kravatı feministler arasında moda yaptı. Artık kadınlar da kravat takıyordu. Ancak pek yaygınlaşmadı.

 

Gelelim papyona…

Papyon dilimize aynı kravatta olduğu gibi Fransızca’dan geldi: Papillon, kelebek anlamındaydı. Nœud papillon: papyon kravat.

 

Papyonu moda haline getiren ünlü İngiliz şair Lord Byron (1788-1824) idi. Ulusal bağımsızlık savaşlarının gönüllü savaşcısı Lord Byron, kolasız ve iliklenmemiş gömleğine taktığı papyonla kravatın hakimiyetine gecici olarak son verdi. Papyon özellikle dünya entelektüelleri arasında hayli taraftar buldu.

Bu bilgilerden sonra kravat ve papyonun bizim topraklarımızdaki seyrine bakalım…

 

KRAVAT TAKAN PADİŞAH

 

Kravat Osmanlı’ya 19. yüzyılda geldi.

Bu yüzyıl bildiğiniz gibi Osmanlı’da modernleşme sürecinin/çabalarının başladığı dönemdi. Batı’nın uygar hayatı Osmanlı’ya adab-ı muaşeret olarak yansıdı.

Kravatı ilk takan padişahın Sultan Abdülmecid olması da rastlantı değildi.

Sultan Abdülmecit Batı modernizmine hayrandı.

Eh padişah takar da tebaası durur mu? Önce aydınlar sonra bürokratlar kullanmaya başladı.

Kravat, Osmanlı okumuş-yazmışları arasında pek sevilirken, mutaasıp çevreler tarafından dışlandı. Onlara göre kravat “medeniyet yuları”ydı.

 

Medrese çevresi, gavurluğun sembolü gördükleri kravata mesafeli durdular. Bu karşı koyucu Batıyı tamamen reddetmeyen Mehmet Akif Ersoy gibi aydınlar yıktı. Ve İslamcılar zamanla bürokrasi içinde yer almaya başladıkça kravatla tanıştılar. Bu tabii özellikle Cumhuriyet döneminde oldu.

Ancak bugün bile kravata karşı olan radikal İslamcılar var:

Örneğin, bizdeki Abdurrahman Dilipak gibi, İran Cumhurbaşkanı Ahmedinejat da  kravat takmıyor. Ona göre, kravat Batı’nın simgesi!

Peki kravat takmayan Ahmedinejad neden Batı’nın diğer giysilerini giyiyor?

İran Cumhurbaşkanı kravat takmıyor, ama ceket, pantolon, gömleği reddetmiyor.

Aslında protesto etmesi gerekeni giyiyor!

Takım elbise 16. yüzyılda İspanya’da ortaya çıktı. Hem de, Müslümanları ve Yahudileri topraklarından kovan İspanya Katolik Krallığı’nın hüküm sürdüğü bir dönemde!

Kravatı protesto eden Ahmedinejad, despot Katolik İspanya Krallığı’nın resmi kıyafetini giyiyor!

Neymiş; küçük şahsiyetler, kişilerle uğraşır; vasat şahsiyetler, olaylarla/şekillerle uğraşır; büyük şahsiyetler, fikirlerle uğraşır.

 

 

PANTOLON GİYENE DAYAK

 

Osmanlı’da takım elbise Tanzimat döneminden sonra giyilmeye başlandı. Kolay da olmadı. Sultan II. Mahmud saray görevlisi Hüsnü ve Avni Ağaları pantolon giydirip, halkın tepkisini öğrenmek için çarşıya gönderdi. Güvenlik güçleri Hüsnü ve Avni Ağaları halkın elinden zor aldı!

Takım elbise aşama aşama giyildi.

Örneğin, İstanbullu terzilerin “buluşu” İstanbulin vardı. Tanzimat’ın resmi kıyafeti İstanbulin oldu.

İstanbulin’in gögsü tamamen kapalı olduğundan kolalı gömlek, yaka ve kravat olmadan da giyilebiliyordu. Bu aksesuarlarla birlikte giyilene “Redingot” denildi. Sultan II. Abdulhamid döneminde Redingot yaygınlaştı. Ancak bu kıyafetle abdest almak zor olduğu için bunu giyenlere “beynamaz” adı verildi.

Uzatmayayım: Bunların hepsi tarihte kaldı.

Artık Türkiye’de hemen herkes takım elbise giyiyor. Kimse de bunu yadırgamıyor. Kültürel nedenlerden dolayı kravat takmayanlar var kuşkusuz.

Benim meselem Ahmedinejad gibi kravatı Batı’nın simgesi görüp olayı siyasallaştıran çevrelerle. Nereden baksanız komik.

Çünkü bu çevreler, çarık giymeyip Fransa’da ortaya çıkan iskarpin (escarpin) giyiyorlar. İtalya’nın insanlığa armağanı pantolonu üzerlerinden hiç çıkarmıyorlar. Artık pantolon içine külot (culotte) giymeyen yok herhalde.

Gömleğin anavatanı pek belli olmamakla birlikte 1500’lerde Batı Avrupa’da giyildiği biliniyor. Tişörtün Türkiye’ye 1970’li yıllarda geldiğini çoğumuz biliriz. Kimsenin gömleğe, tişörte ve benzerlerine bir itirazı yok.

Varsa yoksa kravat ya da papyon düşmanlığı!

 

SAKALSIZI ADAMDAN SAYMAMIŞIZ

 

Osmanlı’dan günümüze şekilciliğe büyük değerler yüklemişiz.

Kıyafetlerle ilgili sürekli fermanlar çıkarmışız.

Pece, ferace, çarşaf, manto, kavuk, fes giyilmesi hep tartışma konusu olmuş.

Feracenin, fesin rengi, püskülü için nizamnameler çıkarmışız. 1909’da erkeklerin entari giymesini yasaklamışız.

Sadece kıyafet mi? 1831’de Osmanlı’nın gerçek anlamda ilk nüfus sayımında sakalsızları saymamışız! Sakalını kesen Ahmet Rasim’i, Şinasi’yi saraya jurnal etmişiz. Neler neler…

Görmüyor musunuz hala başörtüsünü tartışıp duruyoruz işte.

Etek, kazak, hırka, palto, manto, kaşkol, şal, eldiven, şemsiye, baston, düğme, fermuar vs vs bize nereden geldiğine bakmadan kullanıyoruz. Hiçbirine simge, sembol demiyoruz. Doğru da yapıyoruz, artık günümüzde bunları tartışmaya gerek var mı?

 

1750’lerde ortaya çıkan fraka ve 1890’da ortaya çıkan smokine bazı çevreler niye bu kadar karşı?  Anlamak zor. AB’ye girince mi giyecekler?

Diyeceksiniz ki modernleşmeye/medeniyete karşılar! Sanmıyorum. Çünkü diğer Batı medeniyeti aksesuarlarını giyiyorlar! Aczmendi Şeyhi Müslüm Gündüz gibi de giyineni pek yok. Var mı?

Kafamdaki sorunun yanıtını bulmakta zorlanıyorum.

“Feodal/köylü İslam, şehirli İslamı esir aldı” deme kolaycılığına kaçmak istemiyorum.

Sosyolojik bir olguyu anlamaya çalışıyorum; yoksa aslında kimsenin ne giydiğiyle pek ilgilenmiyorum.

 

MELAMİ ŞEYHİ BİR BİLİM KADINI: PROF. AMİRAN KURTKAN BİLGİSEVEN

Ayşe Böhürler adını hiç duydunuz mu?

 

AKP MKYK Üyesi.
Yeni Şafak Gazetesi köşe yazarı.
TV yapımcısı. Yazar.

 

Ayşe Böhürler geçtiğimiz hafta bir TV programında, Türkiye'de türbanın artık moda haline getirildiğini söyleyerek mealen şöyle konuştu:
"Türban moda haline getirilerek içeriği boşaltıldı. Ve ne yazık ki böylece de türban saygınlığını yitirdi. Başörtüsü takıldığı zaman sanılıyor ki bütün günahlardan arınılıyor, her şey mubah sanılıyor. Ne kadar yanlış. İşin özünde, iyi bir insan olmak yatmalıdır. Başörtüsü takmayan bir kadın, başörtülü bir kadından daha dindar olabilir."

 

 

 

Ayşe Böhürler okuduğum, öğrendiğim bir yazar.

Ancak son sözleri beni biraz şaşırttı açıkçası. Demek bazı çevrelerde, başı açık kadınlar pek Müslüman sayılmıyor! Cahillik bu kadar her yanı sardı mı?

Bunlar Münevver Ayaşlı’yı bilmiyorlar mı?

Ya Semiha Ayverdi’yi?

Nezihe Araz, Safiye Erol, Şaziye Berin Kurt, Sofi Huri, Zühre Uluant… Hangisini sayayım.

Hepsinin başı açıktı.

Hepsi İslam dininin aydınlık yüzünü insanlara götürmek için yıllarca çabaladı. Kitaplar yazdılar, seminerlerde konuştular, dernekler, vakıflar kurdular.

İslamı dünyaya anlatan Cemalnur Sargut, başörtülü bir kadından daha mı az Müslüman şimdi? Kafalarda artık bir kıyas var demek!

 

Profesör Amiran Kurtkan Bilgiseven’in de başı açıktı.

Kendisi aynı zamanda bir Melami Şeyhi’ydi.

Bilim kadınıydı; din sosyolojisi konusunda dünyadaki birkaç isimden biriydi.

Hocaların hocasıydı;  Prof. Enis Öksüz, Prof Zekeriya Beyaz gibi tanınmış isimleri yetiştirdi.

 

Prof. Bilgiseven’in hayatı tam da soyadına yakışıyordu.

1926 İstanbul doğumluydu. Kandilli Kız Lisesini bitirdikten sonra 1947 yılında İktisat Fakültesi’nden mezun oldu. Bir süre özel sektörde ve İstanbul Defterdarlığı’nda muhasebeci olarak çalıştı. Ama isteği üniversitede bilim yapmaktı.

Başardı da; 1956 yılı sonlarında İktisat Fakültesi’ne sosyoloji asistanı olarak girdi. Prof. Dr. Z. Fahri Fındıkoğlu’nun asistanlığını yaptı.

1960’da doktora ve 1965’de doçentlik sınavlarını verdikten sonra 1970’de profesör oldu.
Eserlerinde bilim- din bütünleşmesinin somut örneklerini verdi. Tercüme yapmadı, kaynaklarını bu topraklarda aradı. Bu nedenle ülke gerçeklerinden kopmadı.

İyi yazardı; güzel konuşurdu. Sadece sosyoloji konferanslarında konuşmazdı.

Melami Şeyhi’ydi. Yakın çevresiyle dost sohbetleri yapardı.

Bazı konular üzerinde ısrarla dururdu:

Müslüman kadınlarının ezilmesine karşı çıkardı. Kafasında öyle ne başı açık-ne de başı kapalı kadın tipi vardı. Ortada böyle soru bile yoktu.

İslam’da dört kadın tezine şiddetle karşı dururdu.

Tasavvuf ve laikliğin nasıl iç içe olduğunu anlatırdı hep.

Türkiye’de sosyal çözülmelerin çok büyük tehlikelere neden olacağını ilk o saptadı. Alevi-Sünni ayrılığının tehlikesine işaret etti sürekli.

Etnik ve dini bölücülük karşısında dikkatli olunmasını istedi.

İslami kavramların içinin boşaltılmasına savaş açtı.

Prof. Bilgiseven’in “ne kadar inançlı” olduğunu kim sorgulayabilir?

 

Yıl 2008.

Ne Münevver Ayaşlı, ne Semiha Ayverdi ne de Amiran Kurtkan hayatta.

Artık bu isimleri bilen de pek yok.


 

Sadece Ayşe Böhürler gibi bir iki istisna yazar sık sık uyarmak zorunda kalıyor çevresini;


“başı açık kadınlar da müslümandır, dindardır.”



Ne günlere kaldık?

 

 

Soner Yalçın

 

 

Oct 25 2011, 10:41 am - Yanıtlayan: DELIOGLAN_07

Özel Mesaj

değerli orumun için tşk.ederim 

 

 

saygılar.


Sınırsız mesaj, Özel mesaj, Anasayfada Vip sıralar'da
çıkmak,Özellik'li bir profil için aşağıdaki linki tıklayın.

ücretsiz Download Alexa Toolbar Nowyükleyin.

TurkSpace Site Yöneticisi
    

 

 

Apr 02 2017, 11:58 pm - Yanıtlayan: osmanlicihan

Özel Mesaj

 

"Cumhurbaşkanı Abdullah Gül yaşamında ilk kez; 14 Mayıs 2008’de, İngiltere Kraliçisi II. Elizabeth’in onuruna Çankaya Köşkü’nde verilen yemekte papyon taktı.

   

Kurumların protokol kuralları vardır ve bunlara uyulması saygının bir sonucudur. Cumhurbaşkanı Gül doğru yapmıştır."


Kusura bakmayında verilen yemek Türkiye başkentinde ve Cumhurbaşkanı köşkünde. Onuruna yemek verilen zaatlar bir zahmet misafir edildikleri ülkenin protokol ve kurallarına uysunlar.

Odatv

Artık vatanımda batıya, yahudiye, haine, satılmışa yalakalık yapanları görmek istemiyoruz. Hepsi temizleniyor yavaş yavaş inşAllah...
Yanıt Yolla

Copyright © 2007-2010 TurkSpace, Inc. All rights reserved.