Kutsallığına inandığım bir kitabın en güzel satır arasıydın sen.
Hiç kıyamadım sensizlikle başlayan cümleleri ardına koymaya.
Ne nokta konacak kadar bitirilesiydi sevdam,
Ne de anlatabileceğim kadar yeterliydi bi cümlede kullandığım binlerce kelime.
Ne kadar yazsam hep anlatamadığımdın,
Eksik kalan birşeyler vardı hep.
Çok sonraları farkettim...
Ne kadar çabalasam da ömrümce tamamlayamayacağımdın sen.
Ben sana hep uzağımdayken yazmıştım
Kalemim ne zaman sensizliğe eğilse orda bıraktım yazmayı
Dedim ya ben bana sensizliği hiç yakıştıramadım.
Kalemim hep bi yere kadar anlattı gözlerindeki huzuru
Sonrasında takıldım kaldım
Fazlasını anlatacak anlamı yükleyemedim hiç bi sözcüğe...
Bu gece yüzlerce kilometrenin
Bilmem kaçıncı kilometresinde yazıyorum sana
Bir adım atsam yaşayacak,
Bir adım kaçsam ölecek gibi...
            &nb sp;                         &nb sp;               NUMBERONE