Senin pırıl pırıl parlayan kahverengi gözlerin vardı,
Kimsenin kolay kolay bilemeyeceği bir adın,
Siyahın en makul tonu ile yaratılmış saçların,
Bir bakışta insanı mest eden güzelliğin,
O kahverengi gözlerinden süzülen
Ve her defasında yüreğimi dağlayan gözyaşların vardı
İnsanı bambaşka bir hale sokan utangaçlığın,
Tabiat’ta hiçbir şeyle kıyaslanamayan gülüşün,
Pembe yanakların,kibarlık ve zarafetin vardı.
Benim sahiplenme duygularımı zirveye çıkaran korkuların,
Elini tuttuğum en soğuk havada bile içimi kavuran sevgi dolu yüreğin,
Hiçbir zaman kızmayı beceremeyen yüz ifaden vardı.
Seni gözyaşları içinde yalnız bırakıp gittiğim O günden beri
Bana da,bir ömür boyu seni düşünmek kaldı.
