senin sevgini, renklere boyadım, ortaya gökkuşağı çıktı
senin sevgini kapılar arkasına bıraktım, anaktarı sadece sende saklı
senin sevgini, kalplere kazıdım, deşilmedikçe kalıcaksın
senin sevgini toprağa gömdüm, kalbim diye, kıyamet kopmadıkça çıkmıyacaksın


bu aşk öyle bir sevgiki, aklımdan çıkmaz,
bu aşk öyle bir mutluluk ki herkez bilir,
bu aşk öyle bir sevinç ki beni ağlatamaz,
bu aşk öyle bir renkki, gökküşağı gibidir

aşk neler yaptırmaz ki insana,
aklına gelemeyecek bin türlü şeyi,
senin için ölmeyi göze almışım ben
kalbim senin için var, sen yoksan oda çalışmaz...!!

sevda mı yazdırır şiiri?
şiir mi yazılır sevdaya?

sadece sevda değil ki şiir !
hayat meyvesinin çekirdeğidir
bazen acı bazen tatlı gelir ....

ki o
yenilip yutulmayan ,
çekirdek ekilir yeniden...

yeni bir sevda filizlenir
ve sürgün verir
umut olur sevdanın yeni adı...

eski dokunuşlar ;
şehrin karanlığına
gönülden toprak taşır,
acemi bir çiftçi olur şair,

başak verir umutlar...
yürek elbet unutur...
özlem olur buğdayın adı...
gözbebeklerim küçülür
sevdalar doğar sabahlara...
ve hasat zamanıdır...

/son durakta beklerken ben
ardına düşülmemiş trendir
artık o giden...
ancak
şiirlerde geri döner.../

sadece sevda değildir şiir
beklemeleri yaşamaktır...
yelkovanla oyun oynamak
yeri gelince akrebi durdurmaktır

GZl olmus

     Babası öldü.

Yetim büyüdü.

Üvey evlat oldu.
Tutuklandı.
Hapse atıldı.
Sürüldü.
İşsiz kaldı.
Şöyle yazıyordu o sıkıntılı günlerde kaleme aldığı günlüğüne;

'Harcamalarım 
fazla değil, zira gelirim hep az.'
Hastalandı, böbreklerinden.
Vuruldu, göğsünden.
Mesleğinden atıldı. 
İdama çarptırıldı.
Kardeşleri öldü.
Çocuğu olmadı. 
Boşandı.
Karaciğeri iflas etti.

Evet...

Mustafa Kemal Atatürk bu...

Evladı olmayan bir yetimin, duygularını anlatın...

Anlatın ki, o yetimin, evlatlarımıza bıraktığı hediyenin kıymetini anlasın evlatlarımız. 

Cumhuriyet, çocuklara anlatıldığı gibi, folklorik bir müsamere coşkusundan 
ibaret değil çünkü...

 

Anlatın ki, kökeninde barınan derin hüznü kavrasınlar. 

İşte liste yukarıda. 

Kısacık ömründe bir insanın başına ne felaket gelebilirse gelmiş...

 

Bunu anlatın...

Direnen, teslim olmayan ruhu anlatın ..
 
  Korkmasınlar engellerden.
         Korkmasınlar yalnız kalmaktan.

Korkmasınlar işsizlikten...
   Korkmasınlar parasızlıktan.
 Korkmasınlar alçaklardan.
  Korkmasınlar doğrulardan.

  Yürek dediğin...
  Sadece organ değil
  Bunu anlayın !!!
 
  AB Uyum yasaları gereğince devlet dairelerinden Atatürk resimlerinin kaldirilmasini protesto ediyoruz!!!

 

 Ulusal bilincimizi yavaş yavaş yok etmelerine izin vermek istemiyorsanız bu elektronik postayı iletebileceğiniz kadar iletin !!!

 

 

Bir Anı ... 

İzmir kurtulmuş, çok tatlı bir yorgunluk, Ankara'ya hareket edecekler... 
Trene binerler ve kompartımana çekilirler. Ertesi gün, yaveri, Atatürk'ün 
kompartımanının kapısını çalar. Atatürk, yorgun, bitkin bir halde kravatını 
yıkamaktadır. Yaveri; 'Paşam bu ne hal, hiç uyumadınız herhalde, niye 
böylesiniz?' der. 'Çocuk, kompartımanıma yastıkla battaniye koymayı 
unutmuşsunuz. Kolumu yastık yaptım ağrıdı. Setremi yastık
yaptım üşüdüm. Uyumadım kalktım' der. Yaveri; 'Aman paşam! Birimize haber verseydiniz. Hemen size bir yastıkla battaniye getirirdik' der ve bir ülke kurtarmaktan dönen komutan tarihi bir cevap verir; 'Geç fark ettim. Hepiniz en az benim kadar yorgundunuz, hiçbirinize kıyamadım. Önemli olan benim uyumam degil, milletimin rahat uyumasi ..'
 

  ATAMIZ SAYESİNDE ÖYLE RAHAT UYUYORUZ Kİ;

 

  HALA UYANAMADIK !!!
    

tanimadigim icin birsey dusunemiyorum